Kraldan Sümüğe

İnsan bazen her şeyi aştığını, unuttuğunu sanıyor ve kendini çok güçlüymüş gibi hissediyor. Halbuki o aştım dediğin şeylerin aynı tazyikle dışarı fırlaması için iğne ucuyla açılmış bir delik yetiyor. Issız Adam'ı izlerken ilk yarısındaki tepkim "bu ne bee", sonundaki tepkim ise salyam ve sümüğüm olmuştu. Olaylardan ziyade etkilendiğim bir sürü "an" vardı filmde. En çok etkilendiğim an da ayrıldıktan sonra Alper'in banyoda dişlerini fırçalarken hiç beklemediği anda Ada'nın minicik saç tokasının karşısına çıktığında verdiği tepki ve o anda hissettikleridir. O sahnede herkesin kendinden bir şeyler bulduğuna, kendi başına gelen bir anı hatırladığına eminim. Ama hayat da böyledir işte; kendini en güçlü zannettiğin, kralım dediğin anda seninle dalga geçmeye bayılır. Tam bitti  sandığın anda hayatın o görünmeyen eli ensenden tutar ve seni en başa götürür. O anda dönüştüğün şeyin adı da "SÜMÜK"tür.