Twitter'da biri yazmıştı: "Güzel bir şey gördüğümüzde anlatmak istediğimiz insanlar ne güzeller." Bazen öyle laflar, şarkı sözleri ya da şiirler vardır ki 'ulan keşke ben söyleseydim' dersiniz. Bu da öyledir benim için... Hatta daha güzeli bu sözü okuduktan sonra yollamak istediğiniz bir sürü insan olmasıdır.
Tabii hayatta farklı insan türleri var. Kimisi sadece zorda kaldığında ihtiyaç duyuyor çevresine, kimisi de tam tersi bütün dertlerini, düşüncelerini kendine saklayıp etrafına tek bir yönünü göstermeyi tercih ediyor. Herkesin hayatla baş etme ve huzur bulma yöntemi farklı. "Biri seni senin istediğin gibi sevmiyor diye bu seni sevmediği anlamına gelmez."
İnsanların çok çeşit olduğunu kabul ediyor olsam da sadece zorda kaldığında varlığını hatırlatan insanlara karşı olumlu duygular hissetmek pek mümkün gelmiyor bana.

Belki arada bir kendini de sorgulamak iyidir:

Etrafında ne kadar çok güzel insan olduğunu fark etmen için illa ki kötü bir şey mi gelmesi gerekiyor başına?