“Mutlu edemeyeceksen meşgul de etmeyeceksin.”

Bazen içinde bir duygu olur ve onu anlatabilmek için dünyadaki bütün kelimeleri kullanman gerektiğini, yoksa eksik kalacağını düşünürsün. Sonra bir bakarsın ki senin yerine bir başkası onu birkaç basit kelimeyle anlatıvermiş. Buradaki "bir başkası" Özdemir Asaf. Söz ne kadar basitmiş gibi görünse de maalesef çoğu insan için uygulaması aynı şekilde olmuyor. Küçükken ablamın okuduğu bir kitap dikkatimi çekmişti. Kitabın kapağında psişik vampirlerden, yani enerjimizi emen insanlardan bahsediyordu. Eminim hepimizin hayatında var bu vampirler. Hadi onlar gitmek nedir bilmiyor, peki biz neden onlara git demeyi beceremiyoruz.? Bu vazgeçemeyişi bir sürü 'çünkü' ile açıklıyoruz. Çünkü aşık oldum, çünkü çok alıştım, çünkü ilkokuldan beri arkadaşız... Bence asıl sebep göze alamıyor olmak. Cesaret edememek, sonrasını tahmin edememek... Sonra, bedenin bu dünyada gerçeği yaşarken, ruhun hayallerde başka bir yerde, başka insanlarla daha mutlu olduğu bir hayat yaratır. Daha sonra mı? Uyanırsın. Üstelik psişik bir vampirin mesajıyla.